نکتهٔ مهمی که پیت در مصاحبهاش با مجلهٔ اسکوایر مطرح کرده، پتانسیل هوش مصنوعی برای احیای سینمای با بودجهٔ متوسط است. او اشاره میکند که هزینههای سرسامآور جلوههای ویژه اغلب ساخت این فیلمها را دشوار میکند. به اعتقاد او، اگر از هوش مصنوعی به عنوان یک «ابزار» استفاده شود، میتواند ساخت فیلمهایی با بودجهٔ ۴۰ تا ۹۰ میلیون دلاری را ممکنتر کند و این یک «آزمایش بسیار جذاب» خواهد بود -.
این دیدگاه از آنجایی اهمیت دارد که پیت فقط یک بازیگر نیست؛ او تهیهکنندهای باسابقه و بنیانگذار شرکت پلن بی انترتینمنت (Plan B Entertainment) است که تهیهکنندگی فیلمهای موفقی مثل ۱۲ سال بردگی و مهتاب را بر عهده داشته است. بنابراین، حرفش از موضع یک فعال اقتصادی در صنعت سینماست که به دنبال راهحلهای عملی است -.
🎭 خط قرمز پیت: وقتی هوش مصنوعی جای بازیگر را میگیرد
با وجود این خوشبینی، پیت در مورد جایگزینی هوش مصنوعی با بازیگران، به شدت محتاط است. او تأکید میکند که اگرچه فناوری میتواند اجرای یک بازیگر را تقلید کند، اما نتیجهٔ نهایی با انتخابها و اکتشافات هنری خود او یکسان نخواهد بود -1-5-8. به زبان ساده، هوش مصنوعی ممکن است یک اجرا را کپی کند، اما فرآیند پیچیدهٔ درونیسازی نقش و تصمیمگیریهای خلاقانهٔ یک بازیگر را درک نمیکند -.
نگرانی او همچنین به بحث پویش بدن (Body Scanning) نیز کشیده میشود. پیت فاش کرده که بیش از ۲۰ سال است که از او اسکن گرفته میشود، اما همیشه در قراردادش قید کرده که مالک اسکنهاست و آنها را نابود میکند -1-5-8. این نشان از دغدغهی جدی او دربارهٔ حق مالکیت و نحوهی استفادهٔ آینده از تصاویر دیجیتال بازیگران دارد.
دیدگاه خود را بنویسید